رها باید شد!

از هستی خویشتن رها باید شد،از دیو خودیّ خود جدا باید شد، آن کس که به شیطان درون سرگرم است، کی راهی راه انبیا خواهد شد.

مولا جان

بسم الله الرحمن الرحیم

روح انسان هر چه بزرگتر شود، معیار لذت و خوشی آن نیز تغییر می کند. بر این اساس، چه بسا کارهایی که برای روحهای کوچک، لذت بخش و شادی آور است، ولی برای روح های بزرگ، درد آور یا بی مفهوم.

برای نمونه، حضرت علی(ع) می فرماید:

لذت انسان های کریم، در طعام دادن به دیگران است و لذت های انسان های پست، در طعام خوردن است.

  
نویسنده :سید ; ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ روز ٢۳ اردیبهشت ۱۳٩۳
تگ ها : امام علی(ع)