رها باید شد!

از هستی خویشتن رها باید شد،از دیو خودیّ خود جدا باید شد، آن کس که به شیطان درون سرگرم است، کی راهی راه انبیا خواهد شد.

در رثای عدالت

                                      بسم الله الرحمن الرحیم 

با مساعدت به مردم قحطی زده ی سومالی می توان به علی بن ابیطالب امیرالمومنین(ع) تقرب جست.

 مردم سومالی قحط زده نیستند، آنان مظلومند و حقوق حقه ی انسانی آنان زیر پای ظالمان و استکبار زیاده خواه جهانی پایمال گردیده است.

 شب23 رمضان،شب عزای آنان است. این مردم نیازمند و بلکه تشنه ی عدالتی هستند که روزگاری تحت لوای علی(ع) از اقصی نقاط آفریقا تا سمرقند و بخارا قلمرو داشت و ای کاش آن روزگاران دوباره تکرار می شد.

   آری اِنَّهُم یَرَونَه بَعیداً وَ نَریهُ قَریباً و ما در انتظار همین روزگاران ثانیه ها را می شماریم.

                                           شاید این جمعه بیاید شاید

  
نویسنده :سید ; ساعت ۱:٥٢ ‎ب.ظ روز ۳٠ امرداد ۱۳٩٠
تگ ها :

چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار؟؟!!!!!!

کوین کارتر عکاس حرفه ای آفریقای جنوبی در سال۱۹۹۳ به عنوان عکاس سازمان ملل به سودان رفت تا از درد و رنج مردم قحطی زده ی این کشور که از ۲۱ سال جنگ داخلی در عذاب بودند عکس تهیه کند . روزی در یک کیلومتری کمپ تغذیه ی سازمان ملل از پشت بوته ها صدای ناله ی ضعیف کودکی را شنید . جلوتر که رفت دختر بچه ای را که در عکس می بینید پیدا کرد که در مسیر حرکت به طرف کمپ از خستگی و ضغف نشسته و به این شکل استراحت می کرده . در همین لحظه این کرکس به زمین می نشیند تا در صورت مردن کودک به او حمله کند .
دخترک در حال مرگ و کرکس منتظر
کوین بعد از تنظیم کادر مورد نظرش به گفته ی خودش ۲۰ دقیقه منتظر می ماند تا شاید کرکس بالهایش را باز کند و در آن حالت عکس را بگیرد . اما کرکس صبور که زنده بودن دخترک را حس می کرده به همان حال می ماند . کوین که نا امید می شود عکس را به همین وضعیت که می بینید می گیرد و بر می خیزد و کرکس را فراری می دهد . در همین لحظه دختر بچه ی در حال مرگ از جا بر می خیزد و افتان و خیزان به طرف اردوگاه به راه می افتد . کوین که در طی روزهای سفرش صحنه های مرگ و میر زیادی بر اثر گرسنگی دیده بوده کمی اشباع شده بوده و طبعا آنطور که باید و شاید به دخترک توجه نمی کند و به راه خود ادامه می دهد . در ۲۶ مارچ سال ۱۹۹۳ عکس کوین در نیویورک تایمز به چاپ رسید و به سرعت مشهور شد . کمتر از یکسال بعد در ۱۲ اپریل ۱۹۹۴ از دفتر نیویورک تایز با کوین تماس گرفتند و به او اعلام کردند که بخاطر همان عکس و جلب توجه جهانیان به فجایع انسانی سودان برنده ی جایزه پولیتزر شده است .  غافل از اینکه در درون کوین غوغایی به پا بود . پس از اعطای جایزه که در نیویورک انجام شد بسیاری از مطبوعات از کوین گفتند و نوشتند . برخی تحسینش کردند  و برخی هم از او به خاطر بی توجهی به سرنوشت دخترک انتقاد کردند . جست و جوهای پرسنل سازمان ملل برای پیدا کردن دخترک هیچ نتیجه ای نداد و همین باعث شدت گرفتن انتقادها از کوین شد . به طوری که روزنامه ی سن پترزبورگ چاپ فلوریدا کارتر را کرکس دوم این صحنه خطاب کرد . همه ی این فشارها بر عذاب وجدانی که کوین همواره در خود احساس می کرد شدت می بخشید تا این که در۲۷ جولای ۱۹۹۴ در سن ۳۴ سالگی با دود اگزوز خودروی خودش , خود کشی کرد . کوین کارتر مرد و هرگز مشخص نشد که آن دختر کوچک آیا زنده مانده یا نه.
  
نویسنده :سید ; ساعت ٦:٠۱ ‎ب.ظ روز ٢٥ امرداد ۱۳٩٠
تگ ها :