رها باید شد!

از هستی خویشتن رها باید شد،از دیو خودیّ خود جدا باید شد، آن کس که به شیطان درون سرگرم است، کی راهی راه انبیا خواهد شد.

بدون شرح!


انسانها زمانی ناامید می شوند که چیزی به موفقیت شان باقی نمانده.

  
نویسنده :سید ; ساعت ٧:٠٢ ‎ب.ظ روز ٢٤ بهمن ۱۳٩٠
تگ ها :

رفاقت با حضرت ولی عصر(عج) در سایه توسل به ایشان

بسم الله الرحمن الرحیم

مرحوم آیت الله سید عبدالکریم کشمیری(ره):

روزی یک ساعت با حضرت خلوت کنید،

در جای خلوت زیارت سلام علی آل یاسین بخوانید،

المستغاث بک یابن الحسن و المستعان بک یابن الحسن به عدد زیاد بگویید.

یا صاحب الزمان ادرکنی یا صاحب الزمان اغثنی بگویید.

توسل به او پیدا کنید تا رفاقت با حضرت زیاد شود.

  
نویسنده :سید ; ساعت ۸:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱٤ بهمن ۱۳٩٠
تگ ها :

برامن که خیلی جالب بود.

                                    بسم الله الرحمن الرحیم

صدای انفجار آمد و سنگر رفت هوا. هرچه صدایش زدیم جواب نداد. رفتیم جلو، سرش پر از ترکش شده بود و به زیبایی عروج کرد. جیبهایش را خالی کردیم یک کاغذ جالب داخل جیبهایش پیدا کردیم.نوشته بود:

شنبه: احساس غرور از گل زدن به طرف مقابل

یکشنبه: زود تمام کردن نماز شب

دوشنبه: فراموش کردن سجده شکر

سه شنبه: شب بدون وضو خوابیدن

چهارشنبه: در جمع با صدای بلند خندیدن

پنج شنبه: پیش دستی فرمانده در سلام

جمعه: تمام نکردن صلواتهای مخصوص جمعه و رضایت دادن به 700تا.

  
نویسنده :سید ; ساعت ٩:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۱ بهمن ۱۳٩٠
تگ ها :

پدری به وسعت آسمان

 

 

  
نویسنده :سید ; ساعت ۱۱:۱٠ ‎ب.ظ روز ٥ بهمن ۱۳٩٠
تگ ها :

پناه بی پناهان

                                            بسم الله الرحمن الرحیم                              
حضرت رضا علیه السلام در روز جمعه، یازدهم ذیقعده سال 148ق، درحالی که شانزده روز از شهادت امام جعفر صادق علیه السلام می گذشت، در شهر مدینه به دنیا آمد. امام صادق علیه السلام آرزو داشت آن حضرت را ببیند. امام کاظم علیه السلام در این باره می فرماید: پدرم جعفربن محمد علیه السلام مکرر به من می فرمود: «عالم آل محمد در صُلب توست. ای کاش او را درک می کردم! او هم نام امیرمؤمنان علی علیه السلام است».
امام رضا تا سال 183ق، یار و همراه پدر بزرگوار خویش، امام موسی کاظم علیه السلام بود تا این که در 35 سالگی و پس از شهادت آن حضرت، امامت و هدایت امت اسلامی را برعهده گرفت. ایشان پس از هفده سال سکونت در مدینه و تبلیغ دین و ارشاد مردم، با نقشه و حیله مأمون عباسی، راه خراسان را در پیش گرفت. آن حضرت پس از قبول اجباری ولایتعهدی مأمون و گذشت سه سال، در 55 سالگی به دست آن دژخیم بد اندیش به شهادت رسید.

وجود نازنین امام رضا علیه السلام در مشهد مقدس، همواره برآورنده نیاز حاجتمندان و دوای دردمندان بوده است. وجود پاکی که دست های آسمانی اش، یاری رسان ناتوانان و استواری قامتش، آشیان بی پناهان است. محمد بن ابی عبداللّه هروی می گوید: «مردی از اهالی بلخ همراه غلامش به زیارت مرقد شریف حضرت رضا علیه السلام آمدند. آن مرد در قسمت بالاسر قبر مطهر و غلام نیز در قسمت پایین به نماز ایستادند. پس از آن، هر دو به مدت طولانی به سجده رفتند. آن گاه مرد سر از سجده برداشت و غلامش را خواست و به او گفت: آیا می خواهی تو را آزاد کنم؟ غلام گفت: آری. مرد گفت: تو و فلان کنیزم را در راه خدا آزاد کردم و شما را به ازدواج هم درآوردم. من ضامن مهریه او هستم و فلان مزرعه و زمین حاصل خیز را به شما و فرزندان شما وقف می کنم و این امام را بر این امر گواه می گیرم. در این هنگام غلام گریست و گفت: «سوگند به این امام بزرگوار، من در سجده همین حاجت را خواستم و اجابت آن را به این سرعت از طرف خدای متعال دیدم».

  
نویسنده :سید ; ساعت ۳:٢۸ ‎ب.ظ روز ۳ بهمن ۱۳٩٠
تگ ها :